و نيز بتصريح ابو شامهء مقدّسى در كتاب الرّوضتين ج 1 ص 156 در هفتم ربيع الآخر بوده و از خارج واضح است كه در همان روز ورود شيركوه بقاهره كه اعوان او شاور را نكشتند بلكه مدّتى از اين ميانه گذشت و شاور در اداء مال مقرّرى بناى مماطله و مدافعه را گذارد و از استدعاء شيركوه پشيمان گشت و بتدبير آن ايستاد كه او را با ساير رؤساء سپاه شام ببهانهء ضيافت از ميان برگيرد تا بالأخره روزى كه به عادت خود بر سبيل تفقّد به قصد ملاقات شيركوه بمعسكر سپاه شام رفته بود صلاح الدّين ايّوبى با يكى دو تن از ياران خود در نتيجهء مواضعهء كه قبلا با يكديگر قرار داده بودند شاور را از راه ببهانهء بكنارى كشيده در حال او را از اسب فرود آوردند و سرش را برداشتند ، و بديهى است كه مجموع اين امور و قضايا قطعا بيش از يك روز طول كشيده بوده است ! - و در حقيقت چنان كه از مقايسهء بين تاريخ ورود شيركوه بقاهره ( 7 ربيع الآخر ) و قتل شاور ( 17 همان ماه ) واضح مىشود قتل شاور درست ده روز بعد از ورود شيركوه بقاهره وقوع يافته است ، ( 59 ) ص 188 س 14 ، عبد الملك عطاش ، اين عبد الملك بن عطاش پدر احمد بن عبد الملك بن عطاش معروف صاحب قلعهء شاهدز اصفهان است كه در سنهء پانصد هجرى بفرمان سلطان محمّد بن ملكشاه سلجوقى پس از فتح قلعهء مزبوره او را با ياران و اتباع و اشياع به شرحى كه در كتب تواريخ مسطور است باشدّ انواع عذاب بقتل آوردند ، ابن الأثير در حوادث سنهء مذكوره ج 10 ص 180 در حقّ اين عبد الملك گويد : « كان اديبا بليغا حسن الخطّ سريع البديهة عفيفا و ابتلى بحبّ هذا المذهب » ، و در راحة الصّدور ص 156 در حقّ همو گويد : « و خطّ او معروفست و در اصفهان بسيار كتب بخطّ او موجود است » ، ( 60 ) ص 191 س 8 ، فريم ، فرّيم بفاء مكسوره و راء مهملهء مشدّدهء